#1   Dede İle Tanışma

#1 Dede İle Tanışma

Şubat ayının ikinci haftasının Pazar sabahıydı. Odasında saksıda duran her zamanki mis kokan sümbüller yine aynı şekilde kokar, asla duruşundan ve kokusundan ödün vermezdi.

Batı yatağından çoktan kalkmış, elini yüzünü henüz yıkamadan koştura koştura;

  • Anneeeee! Anneeeee!

Diye seslenmeye başlamıştı. Ses vermeyen annesini aramak için dışarı adımını atan Batı, bahçeyi bembeyaz görür.

  • Yaşasıııııın, ANNEEEEEE her yer bembeyaz olmuş.

Diyerek hoplayıp zıplıyordu. O sırada annesi Ferhan Hanım, Bahçe kapısından girdi.

  • Evladımmm.. Ayakların çıplak. Dışarısı buz gibi. Çabuk içeriye, Hasta olacaksın.
  • Ama anne bu sene hiç kar yağmadı tüm kış bunu bekledim ben. Hem baksana bu kadar beyaz bir toprak tertemiz insanı hasta etmez ki…

Diye devam etti. Ve sonrasında anne oğul birlikte içeriye girip, sobaya birkaç kült odun atıp iyice ateşi hızlandırdı.

Saat 11:00’e gelmişti. Batı pencerenin başından ayrılmıyor. Evlerinin tam karşısında dedesinin tek odalı evinin bacasından duman çıkmasını bekliyordu.

  • Of of…

Dedi Batı.

  • Ne oldu yine çocuğum.

Diyerek devam etti Ferhan Hanım.

  • Daha çok var anne. Dedem ne zaman döner eve?
  • Saat daha 11 evladım bu saatte sen hiç gördün mü dedeni eve girerken?
  • Ama anne bugün kar yağdı dedem hayvanları dışarı çıkarmaz ki! Tüm otlar karların altında kaldı.
  • Yavrucuğum deden için de bayram oldu. Hayvanları ağıla kapatıp kahveye piposunu tüttürmeye gitmiştir.
  • Ben de gidebilir miyim anne?
  • Senin ne işin var orda hem senin ödevlerin yok mu? Git derslerini çalış.

Diyerek Batı’yı geri püskürttü.

Evet o gün Pazar günüydü, Batı saat akşam 5 olmasını sabırsızlıkla bekliyordu. Çünkü hafta sonuydu ve en çok sevdiği şeyi yapacaktı. O sıcak mı sıcak puslu odanın içinde arkası yarın hikayelerinden Paşa adlı hikayeyi dinleyecekti dedesinin başı ucunda.

 

Saat  öğlen iki. Batı iyice sıkılmış ödevlerini bitirmiş.

  • Anne dışarı kar topu oynamaya çıkabilir miyim?
  • Ödevlerini bitirdin mi?
  • Hepsini bitirdim.
  • İyi tamam. Çık ama kapının önünden bir yere ayrılma.
  • Yaşasıııın!

Diyerek Batı dışarıya uçmuştu. Biraz arkadaşlarıyla oynadıktan sonra karşıdan dedesinin geldiğini gördü.

  • Dede … Dede…

Diyerek koştu. Ancak her zaman ki gibi o suratsız ama iyi kalpli adam.

  • Ne var yine vre Tosun.
  • Bugün Paşa’nın yirmi sekizinci bölümü unutmadın dimi?
  • Unutmadım vre… Bir saat sonra malikanede ol.
  • Emredersin Paşam.

Diyerek, Deli Raif dedeyi güldürdü.

 

2 comments found

  1. Dostum ,edebiyata gönül verip bu yola girmen beni sevindirdi.Yazıların arasındaki geçişleri basit kurgusalliktan arındırıp betimlemeleri daha etkili kullanman yazıya daha bir yoğunluk katar gibi .Öykü yazımı çok kolay gibi görünse de en zor edebi türlerin başında geliyor .Yazılarının devamını merakla bekliyorum.

    1. Dostum ilgi ve alakan beni çok mutlu etti. Verdiğin bilgileri dikkate alacağım. Sağlıcakla kal.

Email adresiniz açık olarak kullanıcılara paylaşılmaz. Doldurulma zorunluluğu vardır*.